کامشین

یک هفته گذشت و در طول این هفته دوستانی که کتاب را خوانده اند ، نظراتشان را می گویند گاهی با تلفن ، گاهی اس ام اس ، گاهی فیس بوک ... حالا بیشتر باور می کنم که کتاب برای خواننده نوشته می شود نه برای نویسنده های حرفه ای و عکس العمل خواننده است که به دل آدم می نشیند .

آدم زیاد مشتاق شنیدن عیب های داستانش نیست ! ( هرچند ضروری است ) بیشتر دوست دارد ببیند داستانها با مخاطب ارتباط برقرار کرده اند ؟ کدام را دوست داشته ، با کدام همذات پنداری کرده ؟

همه اینها را گفتم تا بگویم اولین نقد جدی روی کتابم نوشته شد . خواستم بگویم که زاویه دید منتقد نفسم را بند آورد ، خواستم بگویم این پست وبلاگش برایم جذاب ترین پست وبلاگش بود . خواستم بگویم دمش گرم که چنان هنرمندانه نقاط ضعف و قوتم را بیان کرد که خواندن چندباره متنش هنوز برایم لذت بخش است .

kamsin.blog.ir

/ 0 نظر / 25 بازدید